19-09-09

Vlaamse WAG Vanessa Hoefkens binnenkort terug van héél graag weggeweest in Engeland

vanessa hoefkens_14

'Voor België ben ik misschien te glamoureus'

WAGs heten ze in Engeland. Wives and Girlfriends. Voetballersvrouwen. Bijna tien jaar lang heeft Vanessa D'Hooghe (35) zich erin bekwaamd, zodanig dat zelfs haar eigen achternaam erbij inschoot. Maar kijk: nu manlief Carl Hoefkens bij Club Brugge voetbalt, schudt ze even de haren los. 'In januari kom ik weer naar België. Maar je mag zeker zijn dat ik nog veel naar Engeland terugkeer.' Een gesprek over Britse vrienden, kleine kinderen en een grotere cup.

Aankomen in het station van Stoke-on-Trent is overvallen worden door een doffe ellende. Armoedige arbeiderswijkjes all over, veel leegstand.

Vijf mijlen verder zien de straten er helemaal anders uit en vinden we een zwarte Range Rover voor de deur. De taxichauffeur kende de nieuwbouwwijk niet, maar Carl Hoefkens kent hij wel. Of beter nog: hij kent Hoffkens. Hoff voor de Engelse vrienden, gewoon Carl voor die nieuwe ploegmaats in Brugge en voor die blonde stoot die voorlopig nog even achterblijft in Stoke bij de kinderen Milan (6) en Valentina (3) en de chihuahua Honey (1).

Had jij geen drie honden?

Vanessa Hoefkens: (lacht in het deurgat) 'Ja hoor. Naast onze mini-chihuahua hebben we nog een Engelse en een Amerikaanse stafford. De Amerikaanse stafford mag waken in ons huis in Antwerpen, de Engelse heeft Carl mee naar Knokke. Die is nog maar twee jaar oud. Het was ook Carl die hem het meeste van ons twee wou. Voordien hadden we een vreselijke hond moeten wegdoen, en ik was niet zo happig. Toen heb ik gezegd: oké, maar de nieuwe moet een witte zijn en ik mag hem Angel noemen.'

Zelfs je hond is glamoureus. Vanessa ten voeten uit!

'Sommige mensen denken dat ik een Barbie ben. Maar daar is toch niks mis mee. Een Barbie is toch perfect?' (grijnst)

Verlos ons, Vanessa: hoe zit dat nu met jou en Carl? Wanneer kom je nu gewoon ook terug naar België?

'Ik snap dat het wat ingewikkeld is. Aanvankelijk wou ik zoveel mogelijk hier blijven en alleen tijdens de lange weekends naar België komen. Dat is nu wat omgedraaid. In januari kom ik naar België, maar je mag zeker zijn dat ik ook nog vaak naar Engeland zal komen. Ik heb hier mijn vrienden en ik ben hier graag. Ik kan niet zomaar zeggen: bye, ik pak mijn valies. Niet vergeten dat de kids hier alweer naar school gaan hé. Milan naar de gewone lagere, Valentina naar de nursery, een soort kleuteropvang waar ze al van alles leren. Dat heb je niet in België.'

'Voor Carl was het makkelijker: een contract tekenen bij Brugge en weer in Antwerpen gaan wonen. Of in Knokke, nu. Ik begrijp hem ook wel: hij wil weer volop spelen, na dat seizoen bij West Bromwich, en hij wil ook prijzen. Maar ik was het liefst in Engeland gebleven, daar maak ik geen geheim van. Het leven is hier goed en Engelsen zijn niét saai.'

Overtuig ons met voorbeelden.

'De grote supermarkten zijn hier dag en nacht open. En je vindt er verse groenten waarmee je in een saladbar zelf je maaltijd samenstelt. In de winkel steekt ook niemand voor. Echt shoppen doe je in Londen, Birmingham of Manchester, op maar 45 minuten van hier.'

'Hoofddoekenkwestie? Dat leeft hier nauwelijks. Over Paki's wordt wel eens schimpend gedaan, maar die mensen werken allemaal hoor. Of nog: op school mag je tien dagen per jaar willekeurig afwezig zijn. Met Milan hebben we daar vorig jaar gebruik van gemaakt om op reis te gaan. Naar Las Vegas.'

Zijn de kinderen gewoon niet dé reden om je hier te houden?

(even stil) 'Misschien wel, ja. Ik ben een familiemens. Niet ondanks, maar misschien net omdat mijn eigen ouders gescheiden zijn. Ik ontferm me fulltime over de kinderen en zie ze hier gelukkig worden. Milan weet heus wel wat Nederlands is, maar wil het liever niet spreken. In de klas is hij trouwens ook geen grote spreker. Thuis wel. Vooral idiot kan hij de laatste tijd goed uitspreken. (lacht)'

'Maar je snapt: die moet nu helemaal terug naar België, voor hem een vreemd land, om er tussen allemaal onbekende klasgenootjes te belanden. Voor ons is het afwachten of hij zal aarden. Ja, er zijn scholen in Antwerpen en Brussel waar ze onderwijs in het Engels kunnen krijgen. Maar 20.000 euro per jaar vind ik een iets te grote hap uit ons budget.'

Zijn jullie bezig met budgetten, nu Carl onvermijdelijk moet inleveren bij Club?

'Goh, we hebben er wel eens over gepraat, maar een issue is het niet. Het is vooral de mentaliteit die in Vlaanderen anders zal zijn hé. Hier in Stoke - geen rijk stadje - kijkt niemand ervan op als ik met onzen jeep of met een kroontje op het hoofd de kleine van school afhaal. In Vlaanderen zou je inderdaad al mama's horen sissen.'

Tien voor drie. Tijd om de kleine Milan van school te halen. De obese opzichter laat de ukjes pas gaan als hij een mama of papa ziet. Dus kan Milan gaan. Al was het even kijken waar mama Vanessa staat. Met een zwarte jas rond haar schouders zie je de gekroonde WAG amper staan. Vanessa staat tussen en kletst volop met de mama's. Niemand kijkt vreemd. Of het moest Milan zijn, die bij de fotograaf plots Nederlands hoort.

Zo, dát zijn dus je vriendinnen.

'Ik heb wel degelijk vrienden uit verschillende lagen van de bevolking. De buren zijn bijna allemaal zelfstandigen. De ene eigenares van een grote pub, de andere in de farmaceutische wereld. Terwijl mijn beste vriendin in een council estate woont (sociaal woonblok, nvdr.). Phil Taylor, de wereldkampioen darts, is ook een vriend aan huis.'

De buurvrouw liet ook haar borsten vergroten, hoorde ik.

'Ja. Dat is hier helemaal geen taboe, er wordt gewoon over gepraat. Ook over botox. Al kan ik daar voor alle duidelijkheid niét over meepraten.'

Wat zal je zeggen als je dochter over twintig jaar plots over een borstvergroting begint?

'Als ze oud en verstandig genoeg is voor zo'n ingreep: why not? Er kan over gepraat worden. In België zijn er misschien minder mensen die ervoor uitkomen, maar zo'n Alizée Poulicek heeft gelijk als ze zegt dat een grotere cup je als model meer werk oplevert.'

Je hebt een nieuwe tattoo, daar onder je pols, bij die CMV.

'Die letters staan voor Carl-Milan-Valentina. En dat kroontje dat ik er pas onder liet zetten, staat voor mijn koninkrijk. Je zou het misschien niet zeggen, maar onder de make-up zit er een Vanessa die gráág een familiemens is. Al val ik wel graag op natuurlijk. Liever sexy dan saai.'

Je valt op venten met tattoos?

'Ik vind dat sexy, ja. En nu wil je weten welke voetballers ik schoon vind zeker? Allez: neem dan maar Frank Lampard van Chelsea. Cristiano Ronaldo is natuurlijk ook een schoon ventje, maar als ik de verhalen hoor, weet hij het te goed van zichzelf. Die is nooit eens gewoon vent, altijd opgetut.'

'Als we het over Belgen hebben, is Logan Bailly een mooie jongen. Jelle Van Damme, die is ook knap met zijn tattoos. En Carl natuurlijk. Die staat nog niet vol, dus er kunnen er wel nog een paar bij. Over zijn rug is hij al een tijdje bezig.


vanessa hoefkens_20
Je bent nu 35. Heb je voor jezelf al een grens getrokken: op dié leeftijd stop ik met poseren?

'Neen, eigenlijk. Als er straks in België interessante voorstellen komen voor sexy shoots, zal ik dat bekijken. Alleen naakt doe ik niet. Of er zou véél geld moeten komen. Dat is ook zoiets dat ik hier in Engeland geleerd heb: als je iets doet, mag daar iets tegenover staan.'

Je zei ooit dat je nog een boek wou schrijven. Een filosofisch traktaat van la Hoefkens? Of toch maar een stijlbijbel?

'Hoe word ik een WAG in tien stappen! (minder ernstig) Droge humor hier in Engeland, hé. Serieus, een stijlbijbel lijkt me wel wat. Ik wil nog eens iets creatiefs doen, in elk geval. Mensen begrijpen dat misschien niet en er zal zeker wel ergens gebabbeld worden over mijn band met Groot-Brittannië, maar je moet begrijpen dat ik al tien jaar bijna alles opgeofferd heb voor Carl, inclusief acteerambities. Als voetballersvrouw kan je gewoon geen eigen carrière uitbouwen. Als je dat weet, snap je toch veel beter dat ik ook nog eens mijn eigen ding wil doen? Waarom zou een stijlbijbel niet kunnen? En nu ik toch bezig ben: waarom kan een krant als The Sun eigenlijk niet in België, met blote meisjes op page three? Maar ja, misschien ben ik wel te glamoureus voor België.'

...en dan heb je net een appartement in Knokke.

'Weet je wat me daar pas overkomen is? Ik was spullen aan het uitladen en ik keer terug naar de auto. Blijkt de buggy daar niet meer te staan. Ik dacht eerst dat Carl daarom aan het lachen was. Maar hij lachte om iets anders. Mijn buggy is daar gewoon gestolen op straat!'

Tot slot, om Carl gerust te stellen: hoeveel dagen per week ben jij straks bij hem?

'Over en weer tussen Knokke en Stoke met de auto - op de trein - kost me zo'n zes uur. Alles bij mekaar denk ik dat ik toch drie, vier dagen per week bij hem zal zijn in het begin. We zullen zien hoe dat evolueert. Vier keer per week is niet slecht hé. (lacht) En anders is er nog altijd self service, niet?'

13:44 Gepost door BV-spotter in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bv |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.